Карера дар ширкат

Ширкати Marja — ин дастаи зиёда аз 100 мутахассиси баландихтисос мебошад, ки бо як ҳадафи умумӣ — сохтани ояндаи беҳтар муттаҳид шудаанд. Дар ҳайати мо менеҷерон, технологҳо, муҳандисон ва кормандони илмӣ фаъолият мекунанд, ки дар ҳамкории зич кор карда, дониш ва таҷрибаи беназири худро ба ҳамдигар такмил медиҳанд. Якҷоя мо ҳамчун як организми ягона амал мекунем, ки онро талош ба камолот ва рушд пеш мебарад.

Мо на танҳо аз он ифтихор мекунем, ки маҳсулот ва хизматрасониҳои босифат эҷод менамоем, балки аз он ҳам ифтихор дорем, ки муҳити махсуси кориро ташаккул медиҳем. Дар Marja сиёсати иҷтимоии махсусе амал мекунад, ки ба дастгирии ҳар як корманд равона шудааст. Мо як қатор имтиёзҳои иловагӣ пешниҳод намуда, мекӯшем шароите фароҳам орем, ки ҳар як нафар худро қадршуда ва эҳтиромшуда ҳис намояд. Барои мо муҳим аст, ки ҳар як узви даста дар фаъолияти ширкат фаъолона иштирок намуда, аз саҳми худ дар кори умумӣ ифтихор кунад.

Яке аз принсипҳои асосии ширкати мо — рушд ва пешбарии кормандони худ мебошад. Мо бовар дорем, ки роҳбарони ҳақиқӣ маҳз дар дохили ширкат ташаккул меёбанд. Ҳар як роҳбари имрӯза, хоҳ сардори шӯъба бошад ё директори завод, роҳи худро аз қадамҳои аввал оғоз намуда, мушкилиҳоро паси сар карда, бо шарофати матонат ва рушди шахсӣ ба муваффақият расидааст. Акнун вазифаи онҳо — интиқол додани дониш ва таҷрибаи худ ба насли оянда мебошад, ки кори моро идома дода, уфуқҳои навро фатҳ хоҳад кард.

Мо аз кормандони худ танҳо як чизро интизорем — талош ба рушд, нишон додани қобилиятҳо ва иштироки пурра дар кор. Ҳамаи боқимонда — масъулияти ширкат аст. Роҳи ҳар як корманди нав дар Marja таҳти роҳбарии мураббии таҷрибадор оғоз меёбад, ки барои мутобиқшавӣ ба муҳити корӣ ва даста кӯмак мерасонад. Барои рушди касбӣ ва шахсӣ мо якчанд гурӯҳҳои кадрӣ таъсис додаем, ки ба рушди малакаҳои идоракунӣ ва шахсӣ мусоидат намуда, ба ҳар як узви даста имконият медиҳанд, ки иқтидори худро пурра амалӣ созад.

Дар Marja мо ба ояндае, ки якҷоя месозем, бовар дорем. Муваффақияти мо — муваффақияти ҳар яки мост. Мо на танҳо барои рушди ширкат, балки барои фароҳам овардани ояндаи беҳтар ба кормандон ва оилаҳои онҳо, инчунин муҳити бароҳат ва бехатари зиндагӣ талош менамоем.